En Sevdiğim Şiirler 1 – Nikbinlik -Nazım Hikmet

Nazım Hikmetin seveni çoktur, kimileri dava adamı olduğu için sever kimisi şiirlerini sever kimisi yaşadığı aşkın masumiyetinden dolayı sever, kimisi herkes seviyor ben de seveyim diye sever… Kimileri de sevmez.

Ben seenlerdenim ama sebep yukarıdakilerden hiç birisi değil. Ben Nazım Hikmeti seviyorum çünkü onda onlarca yıl hapiste yatmış bir o kadar da sürgünlerde geçirmiş bir adam için fazlasıyla iyimserdir. Şiirlerinde hep bir umut hep bir iyimserlik vardır. En sevdiğim şiiri de o dur zaten, nikbinlik yani iyimserlik:

 

<strong>NİKBİNLİK</strong>

Güzel günler göreceğiz çocuklar,
güneşli günler
göre-
-ceğiz…
Motorları maviliklere süreceğiz çocuklar,
ışıklı maviliklere
süre-
-ceğiz…
Açtık mıydı hele bir
son vitesi,
adedi devir.
Motorun sesi.
Uuuuuuuy! çocuklar kim bilir
ne harikûlâdedir
160 kilometre giderken öpüşmesi…

Hani şimdi bize
cumaları, pazarları çiçekli bahçeler vardır,
yalnız cumaları
yalnız pazarları..
Hani şimdi biz
bir peri masalı dinler gibi seyrederiz
ışıklı caddelerde mağazaları,
hani bunlar
77 katlı yekpare camdan mağazalardır.
Hani şimdi biz haykırırız
Cevap:
açılır kara kaplı kitap:
zindan..
Kayış kapar kolumuzu
kırılan kemik
kan.
Hani şimdi bizim soframıza
haftada bir et gelir.
Ve
çocuklarımız işten eve
sapsarı iskelet gelir..
Hani şimdi biz..
İnanın:
güzel günler göreceğiz çocuklar
güneşli günler
göre-
-ceğiz.
Motorları maviliklere süreceğiz çocuklar,
ışıklı maviliklere
süre-
-ceğiz…..

1930