Fotoğrafçılığa Veda

Çocukluğumda fotoğraf olayı bana çok fantastik gelirdi. Nerde fotoğraf makinesi olan birini görsem pek belli etmezdim ama benim de böyle bir makinem olsa diye iç geçirirdim. Başkalarının fotoğraf albümlerine bakarken, benim de böyle albümlerim olmalı gibi isteklerim olurdu… Estetik kaygılarım yoktu, yaygın durumun aksine fotoğraf çekilme isteğim de yoktu… Sadece bir makinem olsun fotoğraf çekeyim isterdim…

İlk makinemi üniversite ikinci sınıfta aldığımda, dünyanın en mutlu insanıydım. Bir HP m407. 256 mblık hafıza kartıyla istediğim kadar fotoğraf çekecektim. Fotoğrafta estetik kaygılarım yoktu yine, sadece çekiyordum ve bu beni mutlu ediyordu.

Sonra, estetik kaygılar girdi hobimin içine… Açgözlülük de peşinden… Sonunda, 2010 yılının son ayında, paraya kıyıp, başkalarının enayi bu bakışlarına aldırmadfan ilk dslr makinemi aldım, bir canon 550d.

Yeteneklerine şaşırdım, ama her zaman daha fazlasını istiyordu. Fotoğraf ısısı hoşuma gitmedi, aklım her zaman hp makineme gidiyordu. Sevdim ama ısınamadım canona. Ve bugün bir nokta koydum, makinemi ilerde, ne zaman olur bilmem bir nikon ya da leicaalmak üzere canonumu sattım.

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: