Başkalarının Gözünden Ben – 1

Başkalarının sizin hakkınızda ne düşündüğünü ve ya söylediğini bilmek genelde mutluluğunuzla ters orantılı bir şeydir. Genellikle sizi mutlu etmez. Ne kadar iyi olursanız olun eleştirilecek bir tarafınız mutlaka vardır ve insanlar bunu sizin zaafınız olarak görüp kullanabilir de…

Ama bazı insanlar vardır ki, hakkınızda söyledikleri size faydalı olabilir. Kendinizi anlamanıza yardımcı olabilir. Kendimi anlamak gibi bir çabam olmasa da çevremdeki insanların görüşlerini merak ettim ve kulak verdim.

Bu insanlardan biri olan Muhsin İ. bana benim hakkımda şunları söylüyor:

  • Şıp sevdiyim,  çok çabuk vazgeçebilen bir kişiliğim var.
  • Gözlerimde hüzün var, gülüyorum ama mutlu değilim. Gülüşlerim bir şeyleri saklamak için kullandığım maskeler.
  • Zayıf fikirlerin tesirinde kalmıyorum.
  • Kolay yollara sapıyorum.
  • Anı yaşıyor gibi görünsem de geçmiş ve gelecek üzerimde bir yük.

Bu fikirlere aynı çevredeki insanların katılıyor olması tespitlerin güçlü olduğunu gösterir elbet. Aynı çevreden Hatice hakkımda şunları düşünüyorr:

  • Kendimi başkalarına sevdirebiliyorum ama anlaşamadığım kişiler var.
  • Mutlu görünüyorum.
  • İçe kapanığım. Her şeyi dışa yansıtmıyorum.
  • Eğlenceli biriyim ama bu kişiden kişiye değişiyor.
  • Kendi özelliğimi taşıyan kişileri seviyorum.
  • Bazen fikren olduğum mekandan uzaklaşıp başka alemlere dalıyorum.
  • İçimde garip bir duygu var ve ben onu yok sayıyorum.

“Ben ben ben, haritada deniz görmüş boğulmuş, dokuz köyün sahibi dokuz köyden kovulmuş. “diyor Necip Fazıl. Şimdilik kendimi anlama çabalarından vazgeçiyorum ve bunu başka insanlara bırakıyorum.

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: